Poëtische Prins

Ik plaats de laatste tijd blijkbaar alleen video's.
Deze clip vind ik echt indrukwekkend. Hij is een beetje lang, maar het zeer waard om uit te kijken.

 

*Kleine bekentenis: Het nummer brengt op momenten al de tranen in mijn ogen. Met deze clip is dat alleen al erger geworden. Het raakt me....

Toen ik nog klein was

Zo groot als Stein
was er niet veel
als dat grote zwart

hij nam vingers over
brak benen op schoot
wenkte en verleidde

maar zijn glans verloor
benen werden groot
de kamer ook

nog een keer, graag
nam hij vingers
de benen bleven staan

Stein was ontstemd

Dromen

Lopend over de lijn tussen water en lucht
mis ik mijn tas

zeker weten dat mijn  tas ooit iets inhield
nu vervangen door korrels en schelpen

als ik kijk, is de lucht weg
is de tas er
de lucht weg
ik wil meer wolken in mijn tas

dus ik schrijf

Beste tas,
ik verwar je met het zand
dat ligt er ook
de lucht mag niet alleen
de trein is weer voor jou
het ga je goed

Mijn god, wat ben ik hier lang niet geweest.
Ik ben ook druk, zeg ik dan maar. Proza, Poëzie en Performancekunst lopen nu een beetje door elkaar. Maar ik moet weer eens wat schrijven hier en dat doe ik nu.

Mooiste Woord
Het is in mijn hoofd
en het staat maar
en het staat maar
en het staat maar
Ik zou het een vaas moeten geven
Maar ik ben bang dat het de schoonheid ontgroeid

vooral geen lijst
geef de zee geen aquarium

Dus ik steek het vleugellam
Het kan de wand toch niks schelen


 

Door zijn veel te plastic gezicht
Paste Amerika niet in een gedicht

(Vanuit San Francisco, California)
 

De liefde

Hij was
te jong om ermee te dichten
te oud om ermee te zwijgen
te nieuw om ermee te spreken
hij is nu
 

Arme jonge dichters. (en volgens mij hoor ik daar ook bij, nog)
Ik heb soms echt medelijden.
De oude garde is soms zo keihard en ongegeneerd elitair.
Volgens mij zou poëzie in Nederland zoveel populairder zijn en zoveel meer beoefend worden als jonge dichters, mensen die maar net dansen op het ijs, even flink gesteund worden. Waar zijn de ervaren dichters die mensen een stoel bieden om op te steunen? Er circuleren zoveel verslagen op het net die jonge dichters verpulveren. Opbouwende kritiek is vaak ver te zoeken.

Gelukkig zijn er genoeg dichters die wel opbouwend zijn en relax... Ik zat laatst nog met twee van hen in de trein.
Grote dichters help de kleintjes alstublieft.
Er wordt al naar U opgekeken. Laat ons geen nekklachten krijgen.....

Niet veel mensen zullen dit lezen, maar ik hoop toch dat het een beetje helpt.
 

de    man
de    fiets
de    val
de    remmen
de    den
het   niet

<zonder titel>
Ogen
kan dan geen dichter zwemmen
in dwangbuis met vlinderstrik
lekker uit klassieken

subsidiezwembandjes zijn beschikbaar


piep
jij vol passie over alles
en ik denk aan de vis
met zwemvrees tussen mijn tanden
jij: hobby's
en lult een testbeeld in mijn hoofd
Wij halen onszelf in onder het oranje licht

Let niet op de buitenwijken
die vergeten elk gebaar
Ontworpen met grote leegte
modernisme, maar niet van mij

het zuiden leeft weer anders
De rivier was er voor de trots
een stad in bruggen delen
vaderstad, maar niet van mij

Mannen wankelen trappen
touwen breken onder gezang
De kranen zwaaien zeeën
nostalgie, maar niet voor mij

Denk aan blokkendozen
sporen snijden in de stad
Bouwputten zijn constanten
Rotterdam, maar niet van mij

2 april 2008 deed ik mee met de U-slam. Een zeer aangename avond wat mij betreft. Ik ben net buiten de finale gebleven, maar dat mocht niet de pret drukken. Ik had gewoon een keigoede avond, vooral de tweede ronde was lekker.
Via Mareinbaas.nl zag ik dat er nu ook een verslag was. Een klein stukje over mij uit dat verslag:

Patrick Prins is me, mea culpa, wat minder bijgebleven. Je zou het me kunnen vergeven als je in het locaal had gezeten en net flink was was opgeschud door het zojuist benoemde optreden. Zijn poëzie was fragmentarisch van aard. Grappig soms: ikzelf kon bijvoorbeeld wel lachen om zijn variatie op het 'mispoes' rijmpje: 'mis kus, mis kus, mis kus' dichtte hij. Nu ik er zo over schrijf, de details komen terug: in zijn hand had de dichter een klein bundeltje met een bruine rug van eigen makelij. Nee, nee, in de tweede ronde was van dat bundeltje slechts nog een drietal uitgescheurde bladzijden over. Is dit een dichter. Is dit een teken van een romanticus, die op gevoel, zijn kompas, door het leven gaat?
Prins zal wellicht nog even onder de aandachtsspiegel blijven sluimeren. Broeien of broeden wellicht. Mogelijk zie je over een tijdje die vijver rimpelen, dan als de larve die hij is, zal hij zich ontpoppen tot de libel die hij kan worden: zie daar de rijzende ster, misschien nog wat nat achter de oren (hebben libellen oren?), langs het poëtische firmament schichten.

Ik ben blij hiermee....

Feestje
Gewekte tantes delen mee
Je mag hier de wijn tutoyeren
Het plafond gaapt de gasten toe
Eieren kotsen kaviaar uit
Een oom; eiland
Twee oom; boemerang

Ik sterf hier te langzaam
Zo pleegt een Boeddist zelfmoord

Natte sneeuw is zo buiten
zoenbaar en sexy

Het feestje merkt het niet
Ontsnapping via afzuigkap
Met pluimen mee
Gewekte tantes geven zoenen
mis-kus     mis-kus     mis-kus

Oudbouw
Er zitten twee lijken op een bank
Doen wat lijken doen
Kijk, daar gaat een beetje

Tussen het verval had een prieel kunnen zijn
Nu breken stukjes goede oude af
Roestvrije blikken redden niet
klodders stof langs de ramen

Dit is oudbouw in topvorm
Zo kan er gezien worden
er naartoe leven zonder onderhoud

het gebrek maakt oudbouw compleet

Relativering deel I
Soms is bier niet sterk genoeg
en
hoort haar in een doucheputje

Relativering deel II
Er liggen bossen bloemen bij een ingedeukte boom
wat lief
De bestuurder heeft spijt


Zaak 19.5.24
Setting: Film Noir

Iets houdt je wakker
De avond mist ingehouden stemmen om jouw bestwil

Verkenning
nieuwsgierigheid wint

De gang, iets langer dan normaal,
De deur biedt antwoord

Je speelt voeten voor de deur, knokkels twijfelen aan het hout
Er drempelt iets

Het sleutelgat lekt druppels licht,
Dit is, even, jouw huis niet meer

[het bloemetjesbehang vond je toch lelijk]

hout vibreert onder spanning van andere kanten
Er kraakt iets

Je verkiest sluipende stilte van de gang boven nieuwsgierig
gehijg van ouders

Het uiteindelijke rapport:

Er is die avond een bed gevonden

Mooi liedje, mooie muziek, mooi gedicht waar dit op is gebaseerd

Sarphati
De vogels breken de lucht met hun gelach
Ze schateren de grond na
Het park trilt van hun gefladder
en zuch opgelucht

even

heel even

is alles stil

De wind streelt de bomen met een vinger door de haren
Aait het gras liefkozend en geeft de gevallen bladeren een por
De koning dondert van zijn troon af
Winter is gebroken

Het park ademt mensen in, vreet honden op
Er schieten eenden uit zijn water en ettert fietsers op zijn vel
De zwakke zon verwarmt het lichaam
Het park ontwaakt

en geeuwt

Het park heeft slechts een moraal
Voor alle kinderen met pasgeboren ouders en nieuwe fietsen
Een wakker park heeft hard asfalt
en leeft niet mee

Ook mooi: